aynı gökyüzüne bakıyoruz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
aynı gökyüzüne bakıyoruz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

20 Ekim 2026 Salı

20 Ekim 2026 Günden Kalanlar

1 hafta boyunca bir köyde, bir bağ evinde yaşadım. 

Hep bir müstakil ev hayalim var fakat ulaşmak kolay değil.

Bu deneyim güzel oldu; 

köy hayatının güzelliklerinin yanında zorluklarını da gördüm.

Bu durum beni farklı bir hayale yönlendirdi. 

Daha ulaşılabilir bir hayal:

Salonu doğa olan bir yatak odası kurmak...

Neden olmasın?

Bir karavan, gökyüzüne daha çok bakmamı sağlamaz mı?

Amin Amin Amin

***

Diyete başladığım için güne haşlanmış yumurta ile başladım. 15 dakika sonra arkadaşım börek, amirim simit getirdi. Öğle yemeğinde ciğer var.

Ağam benimle eğleni...

***



7 Ekim 2026 Çarşamba

7 Ekim 2026 Günden Kalanlar

Canım kendim, 

ne zaman biraz sana yönelsem bütün meşguliyetler el ele tutuşup koşa koşa bize geliyor.

Oysa ben seni ne çok özlüyorum.

Sanırım ilişkimizi çekemiyorlar. 

***

Eğer o bahçenin etrafına bir çit koymazsan, oradan geçen herkes çiçeklerinin üzerine basabilir...

***

Meltem Gürle'nin Kırmızı Kazak kitabından bahsetmiş miydim?

Severek küçük küçük okuyorum.

Daha önce okuduğum, sevdiğim kitapları, yazarları

 beraberce tekrar gözden geçiriyoruz. 

Okumadıklarımı ise okumak için heyecan duyuyorum.. 

***

Kitap okumayı çok seviyorum.🥰 

***

Şükür fizyolojisi diye bir şey varmış.



23 Eylül 2026 Çarşamba

23 Eylül 2026 Günden Kalanlar


 Her şey zamanını bekler.
***
Canım kendim,
Dünyayı değiştirmeye gücün yetmez;
 ancak 
buna rağmen
 kendince doğru bildiğin şeyleri yaparak
doğru yönde hareket edebilirsin.
***
Gördüğünü ört, görmediğini söyleme.
***




17 Eylül 2026 Perşembe

17 Eylül 2026 Günden Kalanlar


 Ben benim. 

Beni ne kadar tanıyorum? 

Benim icim de kaç tane ben var? 

İçimdeki benlerin hepsini oldukları gibi kabul edebiliyor muyum?

Hangilerini sevip hangilerine soğuğum?

***

"Oysa kendini bulmak;

 dünyanın gürültüsünden kaçıp dağcı ekibiyle sosyal medyadan kurulan trekking  gruplarıyla 

uzak bir tepede gözlerini kapatmak olamaz bence.

İnsan kim olduğunu loş salonlarda yakılan tütsünün dumanında öğrenemez.

İnsan kendini önüne çıkan ilk güçlükte ne yaptığıyla tanır.

Çekip gittiğinde mi?

Kaldığında mı?

Suçu başkasına bıraktığında mı payına düşeni kabul ettiğinde mi?

Çünkü insanın gerçek mahiyeti öyle zamanlarda aldığı vaziyette ortaya çıkıyor." 

Diyor Çetin Erker Annemin Plakları Podcast'inde.

***

Bütün bu yolculuk kendimden kendimeymiş.

***


11 Eylül 2026 Cuma

11 Eylül 2026 Günden Kalanlar


Akıntıya karşı değil akıntı ile birlikte hareket et. 

Kendine ve baskalarına ne yapmaları gerektiğini söyleme. 

Esnekliği hayatına geçir. 

Canım kendim hayatı akışına bırak. 

Demişim kendime 7 ocak 2021'de.

Aradan koca 5 sene geçmiş. Söylemekle, yazmakla olmamış. 

*** 

Gün iş stresi ve gerginlikle başladı. 

Öğlen olmadan 80 yaşına varmış kayınvalidem başka bir şehirden arayıp, telaş içinde; babana bir şeyler oluyor, dedi. 

Önce olayı kavrayamadım. Kayınvalidem son zamanlarda biraz tahammülsüzleşmişti. 

Bir yanım abartıyor mu acaba derken diğer yanım kadının bir bildiği vardır elbet, 

60 yıllık kocasındaki garipliği 

tabi ki en iyi o fark eder, dedim.

Nasıl bir şeyler oluyor, diye sordum.

Dengesi bozuk, kafası karışık, dedi.

O anda kafamın içinde alarmlar çalmaya başladı.

İlk aklıma gelen beyne pıhtı atmış olma ihtimali oldu.

Böyle durumlarda zamanın önemini biliyorum. 

Acilen 112 yi ve kocayı baba ocağına yolladım.

Yanılmamışım,  gerçekten küçük bir atak geçirmiş.

Şükür ki sekel kalmadan müdahale edilebildi.

Telaşlı, endişe dolu bir günün gecesinde başımı yastığa koyduğumda 

kayınvalidenin korkusunu ve telaşını düşündüm.

Zaman zaman birbirlerine kızsalar da, kırılsalar da bir an olsun kocasının yanından ayrılmak istemedi.

 Dile kolay; birbirine adanmış  60 yıl. 

Koca bir ömür. 

İyi günde kötü günde hep yan yana.

Onlar artık karıkoca değil, bir elmanın iki  yarısı.

Yarısı giderse öbür yarısı da gün gün solar.

Biliyorum...

Annemden.

***

Bitkiler varlıklarını sürdürebilmek için insanları kullanıyor olabilir mi? (Güzellikleriyle, lezzetleriyle, kokularıyla...)



4 Eylül 2026 Cuma

04 Eylül 2026 Günden Kalanlar


Hayatımda ısrarcı olduğum her şey zorlaştı; akışa bıraktığım şeylerse su gibi aktı gitti.

Formülü biliyorum aslında, ama her zaman bunu uygulayacak bilinçte olamıyorum. 

Bazen sadece geri çekilip izlemek gerekiyor.

Müdahaleyi bıraktığım anda, su zaten akıp yolunu buluyor.

***

Pinterest gezmeyi seviyorum. 

Beğendiğim şeyleri çalakalem çizmek zihnimi rahatlatıyor.

Kısaca resim yeteneğim bundan ibaret :P

***

Kendimi yakaladım. 

İnsanoğlu böyle işte; yargılanmamak için hep bir kendini açıklama derdinde.

***


2 Eylül 2026 Çarşamba

02 Eylül 2026 Günden Kalanlar

 Artık geçmişiniz, geleceğinizden çok ama çok daha uzundur...

***

Günler günleri kovalıyor.

Aslında uzun uzun yazmak istiyorum ama,

 koşuşturmacadan buraya odaklanacak gücü bulamıyorum.

Bütün çabam bir nokta dahi olsa bırakarak buradan kopmamayı başarmak.

***

Meltem Gürle'nin Kırmızı Kazak kitabını okuyorum. 

Kitap tavsiyelerinin yanı sıra, bazı cümlelerinin de altını çiziyorum.

Kendime not: Oda benim gibi imla kurallarından pek anlamazmış. Teselli mi? Bilmem. 😋

***

"Tecrübe garip bir şey. Benimki size görünmez. Sizinki de bana. Onun için ortak bir geçmişten gelsek de kendi tecrübemizin içinde yapayalnız oturuyor olabiliriz."

"Kimi dostlar yavaş yavaş gider insanın hayatından. Telefonlar kesilir. Görüşmelerin arası açılır. Bir araya gelindiği zaman küçük anlamsız konuşmalar yapılır. Sonra bir gün ilk kez onun yanında sıkıldığınızı fark edersiniz. Eve döndüğünüzde ağır bir his olur içinizde. Söylenmesi gereken şeyler söylenmediği için değil, söylenecek bir şey kalmadığı için..."

Diyor kitabında Meltem Gürle

 ***



3 Ağustos 2026 Pazartesi

03 Ağustos 2026 Günden Kalanlar



      "Akşamları yattığım zaman, her gün kendi filmimi izliyorum. 

Bugün neyi yanlış yaptım, neyi doğru yaptım. 

Doğru yaptıysam, afferim Semiramis'cim bunu iyi yaptın. 

Kötü bir şey yaptıysam, hmm bunu bi daha yapma, bak bu güzel bir şey değil. Diyorum kendime." 

Diyor Semiramis Pekkan, Aslı Şafak'la İşin Aslı programında.

 Ve aynı programda bir öğreti paylaşıyor bizimle;

"Denizin üstünde fırtına tabiattır. Her zaman fırtına çıkabilir. 

Önemli olan o fırtınada kendini kaybedip, 

 o girdaba girip, 

kendini kaybedip, 

kendinden vazgeçeceğine,

 dibe dal. 

Dibe dal.

Çünkü denizin altı sakindir. 

Orada kendini bul. 

Ondan sonra o zaman içinde fırtına geçmiş olabilir.

Çıktığın zaman dümdüz bir denizle karşılaşırsın.

Ama kendin olarak, o girdaba girip de kendini kaybeden insan olarak değil."

Bayılıyorum bu kadına ve hayata bakışına. 

***


31 Temmuz 2026 Cuma

31 Temmuz 2026 Günden Kalanlar


Ayna Teorisi; Dış dünya, iç dünyanın aynasıdır. 

Kendime not: İşler yolunda gitmiyorsa bir bak bakalım içerde neler oluyor. Bu durum sen de hangi duyguları tetikliyor.

 İç düzen=Hayat güllük gülistanlık 

***
Başkalarının beklentilerine göre şekillenmeden, kendi değerlerimizle uyumlu yaşayabilmek...

***

30 Temmuz 2026 Perşembe

30 Temmuz 2026 Günden Kalanlar


1 Bornozum, 1 banyo havlum, 1 misafir banyo havlum, 2 tane plaj havlum vardı. 
Sonra annem ve babam 1 banyo havlusu daha hediye etti. 
Sonra ben evlendim. 
1 bornoz ve 1 banyo havlum daha oldu. 
2 tanede çeyizden çıktı. 
İşte ben hep bu yüzünden uyuyamıyorum. 
***
Biri benim için bir tatil organize etse ve ben sadece dahil olsam.
***
Buralara gelebildiğime göre işler biraz da olsa yoluna girmiş demektir.
***
Uzun zaman sonra eskiden yapmayı çok sevdiğim,
 son yıllarda ihmal ettiğim bir şey yaptım.
Kendimle bir kitapçının cafesinde 1 saatlik bir buluşma gerçekleştirdim.
Kendime güzel bir kahve ısmarlayıp, 
kendim üzerine düşündüm.
Bu başbaşınalık bana pek iyi geldi. 
(başbaşınalık diye bir kelime var mı acaba? 🙃)

21 Ocak 2026 Çarşamba

21 OCAK 2026 Günden Kalanlar

Sakin ve yavaş başlayan sabahlar bana çok iyi geliyor.

***

Kendi seçtiğim sesleri duymak bana iyi geliyor.

***

Denemeye değer...

Ya kazanırım, ya öğrenirim...

***

Köyün Son Çiti isminde bir podcast dinliyorum. Sevgili Güneş'in hikayesi.

Güneş Sezen Aksu'nun Ünzile'si.  Ama Güneş'in Ünzile den bir farkı var.

Güneş, köyün en son çitinde dünyanın bittiğine inanmamış ve o çiti aşmış genç, cesur bir kadın.

İnsan kendi etrafında görmediği şeyleri tam idrak edemiyor. 

Güneş'i dinlerken bu zamanda hala bunlar yaşanıyor mu dedim kendi kendime. 

Bazen Güneş'le birlikte ağladım. Bolca da sorguladım kendi mi? 

Ünzileler, Güneşler için NE YAPABİLİRİM?

***

" Kör doğmaktan daha beter ne olabilir? " diye soruyorlar Helen Keller'a. 

Cevap muhteşem; 

" Gördüğü halde insanın vizyonsuz olmasıdır. " 

***

2 Ocak 2026 Cuma

02 Ocak 2026 Günden Kalanlar


Canım kendim biliyorum 2025 senin için biraz zorlu geçti. 

Ama üstesinden geldin. 

2026 daha güzel olacak biliyorum.

2027'ye bu güzel evde girmeye niyet ediyorum. (Amin)

***

Bu yıl;

"Hiçbir şey için telaşlanmayacağım. Neyin ne zaman olacağıyla ilgili kendimi strese sokmayacağım.

Kendimi gereksiz ve çok düşünerek mahvetmek yerine,

inandıklarıma sıkıca sarılıp hayatımda olan her şeyin beni nihai hedefime doğru yönlendirdiğine inanacağım. Olması gereken her şey, sağlıklı ve yavaş bir şekilde olacak.

Buna inanıyorum."

(Kaynağı bilinmeyen alıntı)

***




20 Kasım 2025 Perşembe

20 KASIM 2025 Günden Kalanlar

Süregelen sıkıntılar son buldu. 

Sevinçten gluten, tatlı Allah ne verdiyse...

***

Yıllardır görülmeyen arkadaşlarla buluşma heyecanı...

***

Öğretmenler günü yaklaşıyor. Okullardan, hediye almayın küçük bir gülücük yeter mesajları gelmeye başladı. Öğretmenlere alınan pahalı pahalı hediyelerle ilgili konuşurken bir arkadaş kendi okul anısını anlattı: "Biz abimle hep 1 adet gül alır onu götürürdük öğretmenimize" derken hemen ardından ekledi; "Hediye getirmeyenleri ya da iyi hediye getirmeyenleri diğer çocuklar zorbalardı. Bizim Davut vardı mesela yazık evden gizlice bir şeyler aşırıp kendi paket yapıp öğretmene verirdi." Ahh... 

Davut'u sarıp sarmalamak istedim. Gün boyu aklım Davut'ta kaldı.

***

Yeni yıla kadar bütün yarımları tamamlamaya niyet ediyorum.

***



9 Kasım 2025 Pazar

09 Kasım 2025 Günden Kalanlar

Günler hızlıca akıp gidiyor. Nefes alacak zaman yok. Benim nefesim yalnızlığım. Kendime kaçmaya öyle ihtiyacım var ki. Bu arzumu tuhaf karşılıyorlar. Normal olmadığımı düşünen bir kesim de var. Onlara göre yabaniyim. 

İnsan dediğin sosyal olmalı, birbiriyle kaynaşmalı. Hep yapışık, mıç mıç gezmeli. Hiç susmadan konuşmalı, türleriyle haşır neşir olmalı. Pehhh. 

Arkadaş, kalabalık, kargaşa, gürültü, boş muhabbet bana yaramıyor. Fazlasına maruz kalınca enerjim tükeniyor. İlla bir ara vermeliyim. Yoksa kaldıramıyorum, huzurum kaçıyor. Tedavim basit. Sessiz sakin bir ortamda kendimle buluşmak, kendimle haşır neşir olmak, yani küçük bir inziva. 

Bunun nesi kötü? 

O zaman bana  göre de sizsiniz tuhaf. Kendi iç sesinizden korktuğunuz için kaçıyorsunuz yalnızlıktan.  Aslında kaçtığınız yalnızlık değil kendinizsiniz.  Kalabalıklar içinde susturuyorsunuz iç sesinizi ve erteliyorsunuz yüzleşmeyi.

***

"Sık sık kendi içine çekilmelidir insan. Öte yandan, yalnızlık bizim insanlara karşı özlem duymamıza sebep olur, kalabalık ise kendimize karşı özlem duymamıza, ve biri diğeri için çare olur. Yalnızlık, kalabalığa karşı duyulan nefrete, kalabalık ise yalnızlıktan duyulan bıkkınlığa çare olur!" Seneca/ Ruh Dinginliği Üzerine