Kendine ve baskalarına ne yapmaları gerektiğini söyleme.
Esnekliği hayatına geçir.
Canım kendim hayatı akışına bırak.
Demişim kendime 7 ocak 2021'de.
Aradan koca 5 sene geçmiş. Söylemekle, yazmakla olmamış.
***
Gün iş stresi ve gerginlikle başladı.
Öğlen olmadan 80 yaşına varmış kayınvalidem başka bir şehirden arayıp, telaş içinde; babana bir şeyler oluyor, dedi.
Önce olayı kavrayamadım. Kayınvalidem son zamanlarda biraz tahammülsüzleşmişti.
Bir yanım abartıyor mu acaba derken diğer yanım kadının bir bildiği vardır elbet,
60 yıllık kocasındaki garipliği
tabi ki en iyi o fark eder, dedim.
Nasıl bir şeyler oluyor, diye sordum.
Dengesi bozuk, kafası karışık, dedi.
O anda kafamın içinde alarmlar çalmaya başladı.
İlk aklıma gelen beyne pıhtı atmış olma ihtimali oldu.
Böyle durumlarda zamanın önemini biliyorum.
Acilen 112 yi ve kocayı baba ocağına yolladım.
Yanılmamışım, gerçekten küçük bir atak geçirmiş.
Şükür ki sekel kalmadan müdahale edilebildi.
Telaşlı, endişe dolu bir günün gecesinde başımı yastığa koyduğumda
kayınvalidenin korkusunu ve telaşını düşündüm.
Zaman zaman birbirlerine kızsalar da, kırılsalar da bir an olsun kocasının yanından ayrılmak istemedi.
Dile kolay; birbirine adanmış 60 yıl.
Koca bir ömür.
İyi günde kötü günde hep yan yana.
Onlar artık karıkoca değil, bir elmanın iki yarısı.
Yarısı giderse öbür yarısı da gün gün solar.
Biliyorum...
Annemden.
***
Bitkiler varlıklarını sürdürebilmek için insanları kullanıyor olabilir mi? (Güzellikleriyle, lezzetleriyle, kokularıyla...)
