The Madison diye bir dizi izliyorum. Kadın kahraman eşini bir kazada kaybediyor.
Dizinin bir yerinde duygularını ifade edebilmek için MERKEZimizi kaybettik diyor.
MERKEZ...
Bu kelimeye kapıldım gidiyorum.
Merkezimi kaybettiğim zamanları düşünüyorum.
Babamı kaybettiğimde merkezimi kaybetmiştim.
Daha gençken sevgilimi kaybettiğimde.
Şu aralar yine merkezimi kaybetmiş gibi hissediyorum.
Bu sefer görünür bir kaybım yok.
Peki neden içim bomboş?
***
Sallama çayın kenarından sarkan tutmaçtaki motivasyon yazılarını seviyorum.
"Bir gün boyunca hiç şikayet etmemeyi dene."
***
