Çetin Erker etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Çetin Erker etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

17 Eylül 2026 Perşembe

17 Eylül 2026 Günden Kalanlar


 Ben benim. 

Beni ne kadar tanıyorum? 

Benim icim de kaç tane ben var? 

İçimdeki benlerin hepsini oldukları gibi kabul edebiliyor muyum?

Hangilerini sevip hangilerine soğuğum?

***

"Oysa kendini bulmak;

 dünyanın gürültüsünden kaçıp dağcı ekibiyle sosyal medyadan kurulan trekking  gruplarıyla 

uzak bir tepede gözlerini kapatmak olamaz bence.

İnsan kim olduğunu loş salonlarda yakılan tütsünün dumanında öğrenemez.

İnsan kendini önüne çıkan ilk güçlükte ne yaptığıyla tanır.

Çekip gittiğinde mi?

Kaldığında mı?

Suçu başkasına bıraktığında mı payına düşeni kabul ettiğinde mi?

Çünkü insanın gerçek mahiyeti öyle zamanlarda aldığı vaziyette ortaya çıkıyor." 

Diyor Çetin Erker Annemin Plakları Podcast'inde.

***

Bütün bu yolculuk kendimden kendimeymiş.

***


6 Ocak 2026 Salı

06 Ocak 2026 Günden Kalanlar

Kimileri önemli doğar, kimileri önem kazanır.

Kimileri ise önemli işler yaparak öne geçerler.

Ve bir diğerleri vardır... Cümleleri ile başlayan bir kısa film den bahsediyor Annemin Plakları'nda Çetin Erker.

Bahsettiği kısa filmi (Harvie Krumpet) elbette izleyeceğim ama asıl dikkati Annemin Plakları  podcast'ine çekmek istedim.

Dinlediniz mi hiç? 

Çetin Erker'in sesi zaten çok etkileyici, bir de işin içine anlattıkları girince...

Ve bir de seçtiği müzikler... 

İnanın dinlemeye doyum olmuyor.

***

"Başımla gönlümü edemedim eş, biri 100 yaşında biri 25." Celal Sahir Erozan

***

Çok aşırı sevdiğim birisi var. Yaşı neredeyse 90'a geldi. Biraz da rahatsızlıkları var. Gene çok rahatsızlanmış. Tansiyonu bir yükselip bir düşüyormuş. Benden çoook uzakta. Benimle telefonda konuşurken yenice biraz iyi hissettiğini söyledi. "Yalnız durma, birilerine haber vereyim mi?"  dedim. "Yok",dedi. Bir şey olursa yanında biri olsun" dedim. "Olmaz merak etme." dedi. Sonra "hepimiz ölücez  sakın üzülme" dedi. "Üzülme arkamdan dua et, bilmeden üzdüysem hakkınızı helal edin."dedi. Boğazıma kocaman bir yumru oturdu. "Biz bacak kadar çocukların ne hakkı olacak, asıl sen hakkını helal et."dedim ama sesim dalgalanmaya başladı. Yuttum kalan kelimeleri. "Sen olmasan savrulur giderdik biz" demek istedim ama göz yaşlarım yuvarlanmaya başlayınca sesimden anlayacak diye diyemedim. Derin bir nefes alıp konuyu değiştirdim. Biraz iyi olduğunu söyleyince telefonu kapattım. Yüreğim parça parça oldu. İş yerinde olduğum için avaz avaz ağlama isteğimi içime sıkıştırdım ve patlamamak için buraya akıttım..

***

Bir gün bizi bırakıp gideceği düşüncesine dayanamıyorum.  Ama o beni her fırsatta bu gerçekle yüzleştiriyor.

***