7 Ekim 2026 Günden Kalanlar

Canım kendim, 

ne zaman biraz sana yönelsem bütün meşguliyetler el ele tutuşup koşa koşa bize geliyor.

Oysa ben seni ne çok özlüyorum.

Sanırım ilişkimizi çekemiyorlar. 

***

Eğer o bahçenin etrafına bir çit koymazsan, oradan geçen herkes çiçeklerinin üzerine basabilir...

***

Meltem Gürle'nin Kırmızı Kazak kitabından bahsetmiş miydim?

Severek küçük küçük okuyorum.

Daha önce okuduğum, sevdiğim kitapları, yazarları

 beraberce tekrar gözden geçiriyoruz. 

Okumadıklarımı ise okumak için heyecan duyuyorum.. 

***

Kitap okumayı çok seviyorum.🥰 

***

Şükür fizyolojisi diye bir şey varmış.

06 Ocak 2026 Günden Kalanlar

Kimileri önemli doğar, kimileri önem kazanır.

Kimileri ise önemli işler yaparak öne geçerler.

Ve bir diğerleri vardır... Cümleleri ile başlayan bir kısa film den bahsediyor Annemin Plakları'nda Çetin Erker.

Bahsettiği kısa filmi (Harvie Krumpet) elbette izleyeceğim ama asıl dikkati Annemin Plakları  podcast'ine çekmek istedim.

Dinlediniz mi hiç? 

Çetin Erker'in sesi zaten çok etkileyici, bir de işin içine anlattıkları girince...

Ve bir de seçtiği müzikler... 

İnanın dinlemeye doyum olmuyor.

***

"Başımla gönlümü edemedim eş, biri 100 yaşında biri 25." Celal Sahir Erozan

***

Çok aşırı sevdiğim birisi var. Yaşı neredeyse 90'a geldi. Biraz da rahatsızlıkları var. Gene çok rahatsızlanmış. Tansiyonu bir yükselip bir düşüyormuş. Benden çoook uzakta. Benimle telefonda konuşurken yenice biraz iyi hissettiğini söyledi. "Yalnız durma, birilerine haber vereyim mi?"  dedim. "Yok",dedi. Bir şey olursa yanında biri olsun" dedim. "Olmaz merak etme." dedi. Sonra "hepimiz ölücez  sakın üzülme" dedi. "Üzülme arkamdan dua et, bilmeden üzdüysem hakkınızı helal edin."dedi. Boğazıma kocaman bir yumru oturdu. "Biz bacak kadar çocukların ne hakkı olacak, asıl sen hakkını helal et."dedim ama sesim dalgalanmaya başladı. Yuttum kalan kelimeleri. "Sen olmasan savrulur giderdik biz" demek istedim ama göz yaşlarım yuvarlanmaya başlayınca sesimden anlayacak diye diyemedim. Derin bir nefes alıp konuyu değiştirdim. Biraz iyi olduğunu söyleyince telefonu kapattım. Yüreğim parça parça oldu. İş yerinde olduğum için avaz avaz ağlama isteğimi içime sıkıştırdım ve patlamamak için buraya akıttım..

***

Bir gün bizi bırakıp gideceği düşüncesine dayanamıyorum.  Ama o beni her fırsatta bu gerçekle yüzleştiriyor.

***

05 ARALIK 2025 Kendime Söz

Günler günleri kovalıyor. 

Ne zaman yılın sonuna geldik hiç anlayamadım

Yoğunluğu düzene sokamadım.

Rutinin dışına çıkmak beni dağıtıyor. 

Yeni iş ve iş kolik ben...

Kendime 31 Aralık 2025'e kadar zaman tanıyorum.

İşe gömülebildiğin kadar gömül ama, 2026' ya her şeyi rayına oturtmuş olarak başla.

***

Kendime söz;

Yeni yılda daha az fedakar olup kendime daha çok zaman ayıracağım.

İç sesime kulak vereceğim.

Vaktimi çalan gereksiz her şeyden kurtulacağım.

Kaliteli besleneceğim.

Kaliteli sohbetlere katılacağım.

Daha esnek ve şefkatli olacağım.

Daha çok güleceğim.

Daha çok hareket edeceğim.

Durmayı önemseyeceğim.

Az ama kaliteli alışveriş yapacağım.

Var olanları parlatıp, olmayanlar için hayıflanmayacağım.

Ruhuma iyi gelen yerlerde, iyi gelen şeylerle daha çok zaman geçireceğim.

Neredeysem, ne yapıyorsam sadece o ana odaklanacağım. 

Bedenimi, ruhumu ve zihnimi bir arada tutmaya SÖZ.

***

"Anladım ki bütün bu yolculuk, kendimden kendime imiş." Muhyiddin Arabi

16 Ekim 2025 Günden Kalanlar

"Babam bir bahçıvandı. Şimdi bir bahçe." Bahçıvan ve Ölüm / Georgi Gospodinov

İlk cümlede ilk tokat. 

***

11 Ekim 2025 Günden Kalanlar

7 Ekimde 15 yıllık bir hikaye son buldu. 

***

İş stresli bir haftadan sonra hafta sonuna  ulaşmak ve elime kahvemi alıp biraz okuma yapmak iyi geldi.

***

Yaşadığım şehrin nüfusuna bakınca nispeten daha sakin bir semtte oturuyorum. Tatilimi eylül ayında yaptığım için sezonun en sakin ve en yavaş haline eşlik ettim. Epeydir şehir merkezine gitme ihtiyacı da duymamıştım. Uzun süreli bu sakinlikten sonra dün iş için şehir merkezine gitmem gerekti. Aman Allahım ne kaos ne kaos. Herkes telaşlı, herkes koşuşturuyor, herkes ekmek peşinde. İnsanlar birbirlerini itiyor kakıyor. Resmen gözüm korktu. Bir köşeye sinip dağılmalarını beklemek istedim. Ama ne mümkün. 24 saat canlı bir şehirde yaşıyorum. Bundan uzak kalmanın tek yolu evini, işini, ihtiyaçlarını mümkün mertebe aynı çemberde tutabilmek ve çemberi daraltabilmek. Arkama bile bakmadan evime koştum. Kapımı kapatıp bütün o hengameyi dışarıda bırakmayı başardım. Şanslıyım bunu yapacak imkanım var. Cendereden çıkamayanlar için üzgün, kendim için şükür doluyum. Oralarda hayat çok hızlı ve yorucu akıyor. İnsanlar hayatta kalma telaşından kendilerine zaman ayıramıyor. Günün sonunda doğal olarak herkes yorgun, herkes telaşlı, herkes bıkkın ve mutsuz. Bu durumda bizim iyi olmamızda bir işe yaramıyor. Sonuçta aynı gemideyiz. Kolektif mutsuzluk hızlıca yayılıyor.

***

"İçi arınmamışsa, neler bekler insanı, kendi kendisiyle ne savaşlar eder boşuna!

Tutkuları içinde ne kemirici kaygılar, ne korkular içinde kıvranır insan!

Ne çöküntüler yapar bizde gurur, şehvet, öfke, gevşeklik ve tembellik!"

Montaigne / Denemeler

02 Ekim 2025 Günden Kalanlar-Ben aslında sadece kendime doğru bir yolcuyum

Ruhum hep arayışta. Aradığım şey dışarıda değil içimde. 

Ben aslında sadece kendime doğru bir yolcuyum.

***

Nezaketsizlik olmasın diye hayır diyemediğim ne çok an var. Yapmak istemeyip yaptığım ziyaretler, beni huzursuz ettiği halde bulunmak mecburiyetinde hissettiğim ortamlar, yapmak istemediğim halde yaptığım telefon görüşmeleri. Artık bunların hepsi beni çok sıkıyor. Tek istediğim her anımı canımın istediği gibi yaşamak. 

Mümkün mü?

Kendime, isterseniz size not;

Hayatına neşe kat. 

Keyif almadığın ortamdan uzaklaş.

Yapmaya değer görmediğin hiçbir şeyi yapma. 

Kalbinin attığı yere yakın dur.

***

Deprem..

***

Sanki ekim eylülün yerini almış gibi değil mi? Sonbahar ritüelleri ekime kaydı. 

***

Dopamin Menüsü diye bir trend çıkmış. Yapılacakları listelemişlerde listelemişler.

Canının istediğini canının istediği zaman yapabilsen  yeterli bence.

***