Sait Faik öyküleri çok güzel.
***
Hamağa uzanmış , ağaç yapraklarının arasından ışıyan mavi gökyüzüne bakarak, okuduğum satırların inceliğini düşünüyorum.
"Söz vermiştim kendi kendime: yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da bir hırstan başka neydi? Burada namuslu insanlar arasında sakin, ölümü bekleyecektim. Hırs, hiddet neme gerekti? Yapamadım. Koştum tütüncüye, kalem kâğıt aldım. Oturdum. Ada'nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmazsam deli olacaktım... " Sait Faik Abasıyanık/ Son Kuşlar
***
Ege'de bir köyde yaşama hayali olmayan var mı?
***
Eskiden başladığım kitabı sevsem de sevmesem de bitirmek zorunda hissederdim. Şu sıralar boşa vakit kaybetmek yerine yeni denizlere yelken açıyorum.
***
Hayatımız ayrıntılarla boşa harcanır.
***
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder