Pandora'nın Kutusu;
"Eski Yunanlıların yaratılışa dair efsanelerinden birinde, tanrılardan biri, ateşi çalan ve bu sayede insanlara bağımsızlığı kazandıran Prometheus'a öfkelenir ve Prometheus'un kardeşi Epimetheus ile evlensin diye Pandora'yı gönderir.
Pandora'nın yanında, açması yasaklanan bir kutu vardır. Fakat Pandora da, tıpkı Hristiyanların efsanesinde merakına yenik düşen Havva gibi, kutunun içinde ne olduğunu görmek için kapağını açar ve bütün kötülükler Yeryüzü'ne yayılır.
Kutunun içinde tek bir şey kalır: Umut."
Paulo Coelho-Akan Nehir Gibi
***
Dün sevilmenin yorgunluğundan bahseden bir alıntı paylaşmıştım.
Bugün de sevmek üzerine düşünüyorum.
Sevmekte en az sevilmek kadar yorucu değil mi?
Bazen kimseyle konuşmak, görüşmek istemezsin.
Ama o sevilenler öyle alışmışlardır ki sizin ilginize beklerler aramanızı yada gitmenizi.
Başlarına bir şey gelir korkusunun ağırlığındansa hiç söz açmayacağım.
Sevmek, gönüllü gönül yorgunluğu.
Yine de değer, hem sevmeye hem sevilmeye...
***
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder